051-36040039

آرامگاه ابوالقاسم فردوسی

3596 ۱۳۹۴/۰۷/۰۵
[تعداد: 10    میانگین: 4.3/5]
تاریخچه
آدرس
فاصله مکانی
فاصله زمانی

آرامگاه ابوالقاسم فردوسی در سال ۱۳۱۳ همزمان با آیین‌های هزاره فردوسی گشایش یافت. این آرامگاه که به شکل بناهای پرسپولیس و مقبره کورش در پاسارگاد ساخته شده است از سه قسمت تشکیل شده است. ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز و در مدت ۱۸ ماه به پایان رسید و برای جشن هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شد.

بخش اول آرامگاه از سنگ قبری از جنس مرمر به ابعاد ۱٫۵×۱ متر و حدود ۰٫۵ متر ارتفاع تشکیل شده است. بخش دوم آرامگاه شامل تالاری مربع شکل است آن نیز از سنگ مرمر ساخته شده و داخل بنا با کاشی تزئین شده است و چهار ستون بلند با دو سر ستون بزرگ در چهارگوشه این تالار قرار گرفته است و تصویر مردی بالدار در بالای ضلع جنوبی بنای اصلی ایجاد شده است که ویژگی‌های پرسپولیس را بیشتر به یاد می‌آورد. سومین بخش محوطه پلکانی، پوشیده از سنگ مرمر است که اتاق روی آن قرار گرفته است و تعداد زیادی از اشعار فردوسی روی دیوار آن حک شده است.

آرامگاه ابوالقاسم فردوسی در 2 مرحله ساخته شده است. مرحله اول در زمان پهلوی اول و مرحله دوم در زمان پهلوی دوم به شکل امروزی ساخته شده است. طراحی مقبره حکیم ابوالقاسم فردوسی بر عهده مرحوم حسین لرزاده گذاشته شد. اشعار کتیبه‌ ها نیز به خط استاد عمادالکتاب نوشته و سپس بر سنگ‌ های نما انتقال داده شد.

مساحت ساختمان آرامگاه ۹۴۵ متر مربع بود و بهترین حجاران، تصاویری از شاهنامه را بر دیوارهایش حک کردند. متأسفانه به دلیل اینکه در طراحی بنا محاسبات فنی دقیق به عمل نیامده بود و محاسبه مقاومت خاک و مصالح پی، دقیق محاسبه نشده بود، ساختمان آرامگاه از همان سال‌های اول شروع به جذب رطوبت و نشست کرد. سالها بعد به دستور انجمن آثار ملی در سال ۱۳۴۳ بازسازی این بنا با نظارت مهندس هوشنگ سیحون آغاز و در سال ۱۳۴۷ به پایان رسید.

طراحی باغ مقبره حکیم فردوسی، در زمان بازسازی دوم به دست دکتر یعقوب دانش دوست به سبک باغ های سنتی ایرانی طراحی و اجرا گردید، که در این طراحی از گیاهان ایرانی استفاده شده است و در آن گل سرخ ایرانی به کررات به چشم می خورد. دکتر دانش دوست نیز به سبک حکیم فردوسی سعی و تلاش در حفظ ارزش های ایرانی را داشته اند، ایشان معتقد هستند که گل رز قرمز وارداتی می باشد و از گل های ناب ایران گل سرخ ایرانی است که در این مجموعه حدود 28 نوع از آن را استفاده کرده اند.

بنای فعلی آرامگاه، از نظر ظاهر کاملا شبیه بنای پیشین می باشد و دارای نهصد مترمربع زیربنا و ساخته شده از بتن و سنگ و کاشی است. بنای قدیم دارای نمای بیرونی شبیه بنای امروزی بوده، اما داخل آن کوچکتر و کم‌عمق‌ تر و دارای 2 ورودی کم‌عرض شرقی و غربی بوده است.

بخش فوقانی بنا، که در اجرای اولیه کاملا پر بود این بار میان ‌تهی ساخته شده است. سقف داخلی آن هم با کاشی‌کاری معرق و متأثر از عناصر تزئینی دوره هخامنشی و عصر فردوسی روکاری شد. دیوارهای آن هم تماماً با سنگ‌هایی از منطقه توس نماسازی شده است به طوری که بنای آرامگاه کوروش بزرگ در پاسارگاد را تداعی می‌کند.

باغ و آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی امروزه حدود 6 هکتار مساحت دارد و شامل یک موزه و کتابخانه است. این مجموعه سالانه بیش از یک میلیون گردشگر و شیفته این شاعر بزرگ را به سوی خود جذب می‌کند.

در ادامه عکس های بیشتری از مقبره اولیه و ساخت مقبره جدید را مشاهده می کنید :

نظر خود را به این مطلب بدهید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد ؛ بخش های موردنیاز علامت گذاری شده اند