آرامگاه ابوالقاسم فردوسی

7658 ۱۳۹۴/۰۷/۰۵
لطفا به این مطلب رای دهید
[رای ها : 14 امتیاز : 4.5]
تاریخچه
آدرس
فاصله مکانی
فاصله زمانی

آرامگاه ابوالقاسم فردوسی در سال ۱۳۱۳ همزمان با آیین‌ های هزاره فردوسی گشایش یافت. این آرامگاه که به شکل بناهای پرسپولیس و مقبره کورش در پاسارگاد ساخته شده است از سه قسمت تشکیل شده است. ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز و در مدت ۱۸ ماه به پایان رسید و برای جشن هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شد.

نام و آوازه ی فردوسی شاعر بزرگ مثنوی سرای ایران را همه شنیده اند، شاعری که شاهنامه را سروده است. این شاعر بزرگ طرفداران بیشماری دارد که همه ی آنها حداقل یکبار از آرامگاه او دیدن کرده اند و خیل عظیمی هر ساله برای بازدید از آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی به خراسان رضوی سفر می کنند امّا هنوز هم در جهان این سوال برای عده ای پیش می آید که آرامگاه فردوسی کجاست؟ در جواب برای عزیزانی که هنوز نمیدانند آرامگاه باشکوه حکیم ابوالقاسم فردوسی کجاست باید نوشت که مهد زرشک و زعفران ایران زمین یعنی بنای آرامگاه در خراسان رضوی و در توس می باشد.

بخش اول آرامگاه فردوسی مشهد از سنگ قبری از جنس مرمر به ابعاد ۱٫۵×۱ متر و ارتفاعی حدود ۰٫۵ متر تشکیل شده است. بخش دوم آرامگاه شامل تالاری مربع شکل و ساخته شده از سنگ مرمر است که داخل آن با کاشی تزئین شده است. چهار ستون بلند با دو سر ستون بزرگ در چهارگوشه تالار آرامگاه فردوسی مشهد قرار گرفته و تصویر مردی بالدار در بالای ضلع جنوبی بنای اصلی ایجاد شده است که ویژگی‌ های پرسپولیس را بیشتر به یاد می‌ آورد. سومین بخش محوطه پلکانی، پوشیده از سنگ مرمر است که اتاق روی آن قرار گرفته و تعداد زیادی از اشعار فردوسی روی دیوار آن حک شده اند.

آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی در 2 مرحله ساخته شده است. مرحله اول در زمان پهلوی اول و مرحله دوم در زمان پهلوی دوم به شکل امروزی بنا گشته است. طراحی مقبره حکیم ابوالقاسم فردوسی بر عهده مرحوم حسین لرزاده گذاشته شد. اشعار کتیبه‌ ها نیز به خط استاد عمادالکتاب نوشته و سپس بر سنگ‌ های نما انتقال یافت.

مساحت ساختمان آرامگاه فردوسی توس ۹۴۵ متر مربع بود و بهترین حجاران، تصاویری از شاهنامه را بر دیوارهایش حک کردند. متأسفانه به دلیل اینکه در طراحی بنا محاسبات فنی دقیق به عمل نیامده بود و محاسبه مقاومت خاک و مصالح پی، دقیقاً محاسبه نشده بود، ساختمان آرامگاه از همان سال‌ های اول شروع به جذب رطوبت و نشست کرد. سال ها بعد به دستور انجمن آثار ملی، در سال ۱۳۴۳ بازسازی این بنا با نظارت مهندس هوشنگ سیحون آغاز و در سال ۱۳۴۷ به پایان رسید.

طراحی باغ مقبره حکیم فردوسی، در زمان بازسازی دوم به دست دکتر یعقوب دانش دوست به سبک باغ های سنتی ایرانی طراحی و اجرا گردید، در این طراحی از گیاهان اصیل ایرانی استفاده شده است و در آن گل سرخ ایرانی به کررات به چشم می خورد. دکتر دانش دوست نیز به شیوه حکیم فردوسی سعی و تلاش در حفظ ارزش های ایرانی را داشته اند، ایشان معتقد هستند که گل رز قرمز وارداتی می باشد و از گل های ناب ایران گل سرخ ایرانیست که در این مجموعه حدود 28 نوع از آن را استفاده کرده اند.

بنای فعلی آرامگاه فردوسی مشهد مقدس، از نظر ظاهری کاملاً شبیه بنای پیشین می باشد و دارای نهصد مترمربع زیربنا است که مصالح آن ساخته شده از بتن، سنگ و کاشی می باشد. بنای قدیم دارای نمای بیرونی شبیه بنای امروزی بوده، امّا داخل آن کوچکتر و کم‌ عمقتر و دارای 2 ورودی با عرض کم در شرق و غرب بوده است.

بخش فوقانی بنا، که در اجرای اولیه کاملاً پر بود این بار میان ‌تهی ساخته شده است. سقف داخلی آن هم با کاشی‌کاری معرق و متأثر از عناصر تزئینی دوره هخامنشی و عصر فردوسی روکاری شد. دیوارهای آن هم تماماً با سنگ‌ هایی از منطقه توس نماسازی شده است به طوری که بنای آرامگاه کوروش بزرگ در پاسارگاد را تداعی می‌کند.

باغ و آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی امروزه حدود 6 هکتار مساحت دارد و شامل یک موزه و کتابخانه است. این مجموعه سالانه بیش از یک میلیون گردشگر و شیفته این شاعر بزرگ را به سوی خود جذب می‌کند. داستان های جذاب و حماسی حکیم فردوسی طرفداران و شهرت زیادی دارند از جمله این داستان ها که در شاهنامه آمده است بیژن و منیژه، رستم و اسفندیار، رستم و سهراب، داستان اکوان دیو و داستان سیاوش می باشند.

نشاط آوران به شما پیشنهاد می دهد در تور مشهد گردی از آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی بازدید به عمل آورید.

مشاهده عکس آرامگاه فردوسی اولیه و ساخت مقبره جدید

لطفا به این مطلب رای دهید
[رای ها : 14 امتیاز : 4.5]

نظر خود را به این مطلب بدهید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد ؛ بخش های موردنیاز علامت گذاری شده اند